dinsdag 15 maart 2011

in de regen naar Hong Kong

Het tikte er weer lustig op los; de regen wist vanmorgen niet van ophouden.
Het Spaanse klimaat blijkt toch niet goed begrepen te hebben waarvoor we gekomen zijn.
We hebben er best begrip voor dat ze hier ook af en toe wat water nodig hebben, maar je moet niet overdrijven.

Dus zijn we met z'n veertienen, gewapend met parapluies afgezakt naar Albir om daar onze kleren en tranen te laten drogen bij de Chinees Hong Kong. Deze Chinees had vandaag, na wat verbouwingen, zijn deuren heropend en was verrast dat er veel gasten op af kwamen die nog wilden eten ook.
Het was dus even wachten tot de Chinees van de schrik bekomen was.


Toen, na vele uren wachten, er nog geen eten op tafel kwam, restte de Chinees niets anders dan ons dronken voeren met een overmaat aan wijn van het huis.

Maar na een uurtje of drie kwam er dan toch wat op tafel en eerlijk is eerlijk, dat smaakte goed.

En met z'n veertienen is het al gauw gezellig en doet de wijn wonderen.


O ja, niet te vergeten de lokroep van de juffrouw van de retirade aan het adres van Albert. Hij kon er overigens niet mee omgaan.

Bij het vertrek blijkt de regen voorbij en dat is misschien wel de aardigste boodschap.

zondag 13 maart 2011

LENTE !!

Na regen komt zonneschijn en daar hebben we van kunnen genieten.
Het "paars" kwam er zelfs aan te pas.

We bezochten weer de antiquiteiten-markt en schoven aan bij de Engelsen met hun live-muziek.


In ruil voor wat gehoorbeschadiging (was al niet 100% meer) kunnen we genieten van de virtuoze Jonn de Fiddler en daarna het optreden van een illuster, zwart gekleed, duo. Hun bewegingen waren dermate hevig dat ik op een gegeven moment maar wat naar achteren ben gaan zitten.
Als de populariteit afgemeten wordt aan het aantal bezoekers, dan is vandaag iedereen tevreden.
De bonte mengeling van paëlla, fish and chips en sangria doen het geloof in de multi-culturele samenleving toenemen.
Maar wel op tijd (proberen) terug te zijn voor de boules !

zaterdag 12 maart 2011

la vie des célibataires

Het is vandaag ook de laatste dag dat Luc de bloemetjes eens goed heeft buiten kunnen zetten.
Alhoewel voor niet iedereen de achtergrond bekend is, blijkt de woning van Luc (en Sonia) tijdelijk omgedoopt in Café Sprint II.
Luc schijnt daar speciale herinneringen aan te hebben en, als blijkt uit de restanten (flessen) van een uitbundig leven in de afgelopen week, heeft-ie hem goed geraakt.
Enkele bevrienden hebben deze avond nog gepoogd een en ander in het reine te brengen, maar "il reste encore un petit peu d'histoire".
Afijn, morgen zal Sonia de regelmaat wel weer herstellen.

kou en regen (daar komen we niet voor)

Al een beetje aangekondigd door de vorige titel, wil het weer niet erg meewerken.
Waar ik vorig jaar hoofdzakelijk de korte broek kon gebruiken, is dat dit jaar toch echt uitzonderlijk.
En alhoewel het boulen ook met jas en trui aan gaat, hadden we het toch echt graag anders gewild.
Maar morgen schijnt alles te verbeteren en daar houden we ons maar aan vast.

maandag 7 maart 2011

de laatste mooie dag ???

Of het de laatste was of niet, we hebben er van genoten. Heerlijk weer om lekker te blijven leuteren. En werd wat gekletst. Het kletsen gold meer als argument om fijn buiten doelloos van de zon te kunnen genieten.






En onder grote publieke belangstelling werden de boule-wedstrijden afgespeeld. In drie uur tijd werden (alweer) de Belgen verslagen. We voelen ons langzamerhand bezwaard om weer alle vier de potjes te moeten winnen. Zelfs als we ze af en toe laten voorkomen, dan nog ontbreken de laatste puntjes.
Maar het zijn toffe boulers die goed tegen hun verlies kunnen, al hebben ze laatstelijk wat geklaagd over een gebrek aan bewegingsvrijheid door te veel kleren tijdens het boulen in de regen
Vandaag was daar geen sprake van, want de zon liet een aangepast boule-kostuum toe, zodat er geen belemmeringen door de kleding meer was.
De weersverwachting voor de komende tijd laat niet veel goeds zien, dus hebben we dit maar vast gehad en koesteren we hoop op een paar foutjes in de meteo voor de komende dagen.

zaterdag 5 maart 2011

and the battle goes on

Na een zonnige start werken we ons drukke dagprogramma af:

  1. verzorging van de waterhuishouding, gevolgd door koffie
  2. we halen onze fietsen op bij de fietsenboer, alwaar de laatste wijzigingen zijn aangebracht op basis van de ruimtevaarttechnologie. We zijn er erg blij mee en het werkt super.
  3. de lunch gebruiken we met z'n achten bij de Chinees. Dankzij de spiegels aan het plafond kunnen de twee tafelhelften volledig in beeld worden gebracht. Het eten was voortreffelijk en daar waren we voor gekomen. (misschien ook wel een beetje voor de bling-bling achteraf)
  4. en dan de battle. Hierover kunnen we heel kort zijn (maar dat willen we niet). Ook nu weer hebben de Belgen alle twee de potjes verloren. Nog knapper was het om ze tot een 11-2 voorsprong te laten komen en dan alsnog toe te slaan en met 11-13  te winnen. Het leven van een BB (boulende belg) is niet eenvoudig.

vrijdag 4 maart 2011

wat een dag

Je kan niet zeggen dat de dag kleurloos is voorbij gegaan.
De ochtendluchten hadden over het algemeen een donkergrijze kleur en van tijd tot tijd zorgden ze ook voor wat neerslag. Koffie drinken in de camper is niet erg, maar het moet niet veel langer duren.
Eind van de ochtend werden we opgeschrikt door een fel gegil net buiten het camperpark. Eén van de agressieve waakhonden uit de buurt had zich vergrepen aan Macho, het poedeltje van Nancy en Eddy. De onfortuinlijke Macho werd op niet mis te verstane wijze mishandeld, maar heeft het avontuur gelukkig overleefd. (zie  op de blog van Eddy )

De jeu-de-boule competitie met mollen, nep-Belgen en alle andere evenwichtverstorende trucs gaf deze middag gelukkig (voor de Belgische vrienden) een wat vriendelijker stand te zien. Zo hebben de Belgen vandaag niet zo diep verloren als de laatste dagen, hetgeen toch goed voor de verhoudingen moet zijn. Het was in ieder geval voor de Belgische gemeenschap voldoende reden om met elkaar de glaasjes te heffen.


En omdat ook nu weer comfortabel door de Nederlanders werd gewonnen, kon ook daar het glas worden geheven. Alleen de avondkou kon de feestvreugde  verstoren.
Morgen brandt de strijd gewoon weer los, maar of de verhoudingen zullen veranderen?
Bert is overtuigd van niet.